Powieść składa się z dwóch części połączonych postacią Bonnarda. Pierwsza koncentruje się na jego pasji do dawnych rękopisów i poszukiwaniu niezwykle cennego egzemplarza średniowiecznej Złotej legendy, druga zaś przenosi ciężar opowieści na los Joasi i rodzącą się w bohaterze potrzebę troski o drugiego człowieka.

To historia o samotności, dobroci, miłości do książek i konflikcie między literą prawa a zwykłym ludzkim współczuciem. Anatole France pokazuje, że czasem największą „zbrodnią” może być czyn podyktowany sercem, a wiedza i erudycja nabierają prawdziwego znaczenia dopiero wtedy, gdy służą człowiekowi.