Autor z dużą uważnością przygląda się mijanym wsiom, miasteczkom, obyczajom i tradycjom. Opisuje architekturę, pracę, zwyczaje oraz relacje społeczne, tworząc obraz świata, który w jego czasach zaczynał się już powoli zmieniać. Rzeki stają się osią opowieści – naturalnym szlakiem, wokół którego rozwija się życie i historia regionów.

To książka łącząca cechy reportażu, eseju i zapisu etnograficznego. Spokojna, obserwacyjna narracja pozwala czytelnikowi zanurzyć się w rytm podróży i odkrywać mniej oczywiste oblicze znanych miejsc. „Dolinami rzek” to nie tylko relacja z wędrówki, ale także świadectwo epoki i próba ocalenia świata, który stopniowo odchodzi.